MANIFESTO VERDEGAIA AMARANTE 

Sinerxías para Transformar

Vivimos tempos de crise ecolóxica global, aumento das desigualdades e erosión das liberdades, tempos de dominio das empresas transnacionais, de imposición do mercado sobre persoas, pobos e Estados, sobre especies, espazos e biosfera. Todo está á venda ou así se pretende, todo é submetido á procura do beneficio, do lucro, da acumulación de cada vez máis riqueza en cada vez menos maos.

Crise ecolóxica global, pobreza, guerra global permanente, control social... están interrelacionados e teñen causas estruturais cunha mesma orixe: ese industrialismo que hoxe coñecemos en forma de globalización capitalista/neoliberal. Un sistema antropocéntrico, etnocéntrico e patriarcal; curtopracista, produtivista e tecnoentusiasta; ambiental e socialmente devastador; insustentábel e autodestrutivo.

As minorías privilexiadas globais acaparan materias primas e riqueza, ao tempo que desprazan as cargas ambientais e sociais cara o resto da humanidade e as xeracións futuras, xerando pobreza. Galicia, pola súa condición de periferia no Estado español e na Europa, debería ter unha especial sensibilidade con respecto a esa inxustiza estrutural, a ese intercambio desigual no que as persoas e pobos desfavorecidos malvenden a súa mao de obra e recursos naturais, receben as industrias máis poluíntes, destrúen e ven destruír o seu contorno, expulsan á poboación nova e mellor formada... mais non é así.

Por moi desfavorecida que poda aparecer no contexto español e europeo, Galicia é parte desa minoría privilexiada global que devora o planeta e o futuro, que se enriquece a custa de empobrecer á grande maioría da humanidade, ao conxunto da biosfera e ás xeracións futuras. Salvo contadas excepcións, a humanidade toda é xa parte do industrialismo, mais non todos os seres humanos temos a mesma responsabilidade en fenómenos como a crise ecolóxica global, a pobreza ou a fame. Quen facemos parte da minoría privilexiada global temos unha responsabilidade especial.

A degradación ambiental que sofre o noso país non é allea á crise ecolóxica global, e viceversa. Inxustiza social e degradación ambiental están estreitamente relacionadas. Os nosos hábitos teñen consecuencias locais e globais, achegadas e alonxadas no tempo. Vivimos nun mudo imposíbel, dominado por fortes tendencias (auto)destrutivas, pero as cousas non teñen porqué ser así. Podemos construir Galicia doutra forma, desde a empatía e a solidariedade, desde a sustentabilidade ambiental e a xustiza social, aprofundando na democracia participativa, exercendo a cidadanía, defendendo a dignidade.

Cumpren cambios globais, estruturais, colectivos… pero tamén locais, parciais, individuais. É necesario mudar hábitos, políticas e regras de xogo e isto só será posíbel con cidadanías fortes, organizadas e sensibilizadas, responsábeis, que pensen globalmente e actúen tanto local como globalmente.

Promover unha transformación social e global baseada na sustentabilidade ecolóxica e a xustiza social requer cidadanías fortes. Construír unha cidadanía forte implica fuxir do localismo e a atomización; autoorganizarse e tecer redes, nacionais e transnacionais; desenvolver un traballo rigoroso, de cualidade e viábel, que supere o voluntarismo; xerar sinerxías que melloren a capacidade de análise, denuncia, difusión, mobilización, presión e desenvolvimento de alternativas.

Amarante e Verdegaia son dúas organizacións nascidas para afrontar os mesmos retos desde diferentes movimentos sociais e con análises ideoloxicamente próximas. Desde a cooperación internacional unha, desde o ecoloxismo social a outra, Amarante e Verdegaia surxen como dúas entidades que apostan pola autoorganización da cidadanía galega para avanzarmos na construción da sustentabilidade ecolóxica e a xustiza social.

Verdegaia e Amarante son expresións da autoorganización da cidadanía galega. Sen ataduras, sen dependencias partidarias, gobernamentais ou empresariais. Apartidarias, pero non apolíticas. Nascidas en Galicia e organizadas a nível galego, sen que isto impeda colaborar con organizacións doutros países e ámbitos ou integrarse en entidades máis amplas, de ámbito estatal, internacional ou transnacional.

Amarante e Verdegaia queren xerar ese tipo de sinerxías transformadoras, e por iso deciden estreitar os seus lazos de colaboración. Esta unión de forzas e apoio mútuo posibilitarán unha maior presenza e capacidade de incidencia de ambas organizacións, farán máis posíbel avanzar na construción dunha alternativa emancipatoria, galega e global, ao industrialismo.

Deste xeito, ambalas dúas organizacións inician un acordo de colaboración a nivel nacional para fomentar o tecido asociativo, a incidencia social e a presión política que se concretan en campañas conxuntas dentro do consumo responsable e sustentable como roupa limpa ou a soberania alimentaria ata compartir espazos de traballo e locais conxuntos para conquerir o noso obxectivo de dinamización da sociedade e da transformación social

     Decembro de 2.007  

PROTOCOLO PARA O TRABALLO COMÚN ENTRE AMARANTE e IND PARA A CONSTRUCIÓN DUN MODELO GALEGO DE SOLIDARIEDADE  

INTRODUCIÓN

A construción dun modelo galego de solidariedade é clave para que a sociedade sinta como algo propio o traballo internacionalista e a cooperación cos países do Sur.

Faise necesario un punto de inflexión na dinámica contraposta entre ONGDs estatais que usan Galicia como campo de operacións, centradas maiormente na captación de recursos económicos, e pola outra banda unha morea de microorganizacións cun traballo de sensibilización social importante pero sen capacidade de incidencia institucional e sen resortes de expansión xeográfica.

No 2003, por iniciativa conxunta de xentes, organizadas ou non, Amarante e IND participamos nunha serie de reunións encamiñadas a crear un  espazo común da solidariedade galega.

A realidade é que o tecido asociativo galego en xeral é feble, ten asumido un certo grado de resistencialismo ou está nun proceso de declive. Pola contra, observamos como existe un amplo sector de persoas que hoxe actúan e participan sen moita convicción en ONGDs estatais próximas aos seus criterios ideolóxicos na medida en que non atopan un espazo forte galego capaz de xerar as ilusións necesarias como para contribuír coas enerxías necesarias.

Dos diversos encontros propiciados pola iniciativa soamente Amarante e Implicadas/os no Desenvolvemento foron capaces de presentar e xestionar un proxecto concreto: a iniciativa CRISOL, en Vigo.

Amarante e IND  son dúas ONGDs nacidas nos últimos anos da década dos noventa e polo tanto comparten unha orixe e preocupacións comúns. Trátase de ONGDs fillas dunha terceira xeración de incorporación social ampla á solidariedade coincidindo cunha nova orde bipolar norte/sur nacida á calor da caída do muro de Berlín e condicionadas polo mesmo en tres aspectos:

-  No ideolóxico: Trátase ONGDs críticas que teñen unha visión de transformación estructural das sociedades  e que saben que o problema da pobreza non está na axuda tecnolóxica ou material senón no cambio social.

- No Político: Trátase de ONGDs galegas porque fan unha aposta pola participación e pola organización da sociedade civil.

-  No orgánico: Trátase de dúas ONGDs democráticas pero estruturadas con mecanismos de decisión claros o que facilita a toma de acordos e o respecto ás decisións que se poidan asumir conxuntamente.

Hoxe non podemos saber, e seguramente nin tan sequera debemos planificar, se se chegará a unha organización resultante dun proceso de converxencia na solidariedade galega, pero en todo caso si debemos ter claro catro aspectos:

1.  A perspectiva de confluencia entre Amarante e IND debe basearse na consciencia de que ambas contribúen con algo á sociedade galega. A súa fusión a curto prazo non significaría mais que a desaparición dunha delas e tamén da súa bagaxe cultural e a súa traxectoria, e pola contra debilitaría aínda máis o tecido estrutural galego nun momento de ofensiva das grandes ONGDs estatais. A impronta ecosocial de Amarante e a impronta feminista de IND son elementos transversais e complementarios das políticas de ecodesenvolvemento e de xénero coas que se debe abordar a solidariedade do século XXI.

2.   Os obxectivos da colaboración entre Amarante e IND son traballar de maneira conxunta para ter unha maior incidencia social en toda a comunidade galega (por medio de campañas conxuntas no campo da política institucional e no campo da educación para o desenvolvemento), evitar a duplicación de esforzos e acadar un maior nivel de sinerxía dos esforzos das dúas organizacións, ter unha maior presenza no territorio galego, chegar a unha maior mobilización das/os súas/seus activistas, impulsar o consumo responsable e o comercio xusto por medio do proxecto Crisol.

3.   Hai unha importante cantidade de persoas con claridade de ideas e capacidade de xestión que nos observan e esperan que rumbo tomamos. Espazos comúns como os de Crisol son plataformas de incorporación  do  groso que representan a masa critica e que necesitan proxectos como o de Amarante ou IND.

Obviamente calquera iniciativa común de converxencia non exclúe a colaboración  con outras organizacións e persoas coas que a coincidencia estratéxica sexa menor.

O período que se abre nos próximos anos é decisivo. A aprobación da lei de cooperación de Galicia e o plano director son elementos centrais que nos obrigan a dar pasos na converxencia que permita xerar un espacio solidario galego forte con incidencia social e influencia institucional.

CAMPOS DE TRABALLO

PRESION POLÍTICA

Unha das eivas fundamentais da solidariedade galega é a súa falla de capacidade de incidencia institucional, quedando esta en mans de estruturas foráneas que trasladan campañas de incidencia e de presión sen tan sequera adaptalas á nosa realidade.

Amarante e IND inician un traballo conxunto neste campo sabendo que a presión política sobre institucións ou empresas con parámetros galegos só será eficaz cando o movemento de presión estea sustentado en estruturas fortes. En todo caso cómpre dar pasos nese camiño.

Un primeiro paso necesario é a creación dunha corrente de opinión común na solidariedade galega en xeral e na CGONGDs en particular.

POLÍTICAS DE FORMACIÓN

A formación é unha necesidade se queremos incidir conxuntamente cunha liña coherente común no mundo da solidariedade. Trátase de definir un catálogo  de temas e espazos comúns de formación.

     En Galicia, a 10 de xullo de 2.006

AMARANTE