Máis de 50 ciclousuarios e ciclousuarias percorreron o sábado 12 de novembro as rúas de Compostela, sumando os seus chifres e bucinas ao chamado mundial contra o cambio climático.  

Baixo o lema "Mudemos o sistena, non o clima!", a Rede Anticapitalistaúnese desde Galiza á xornada global de mobilización contra a mudanzaclimática neste 12 de decembro. Faino defendendo os tres “c” doprincipio da Xustiza Climática: contracción (redución) das emisiónsmundiais; converxencia nas emisións por habitante; e compensación dosgobernos e transnacionais que son responsábeis da crise climática aos quesufren as súas consecuencias. 

Este evento desenvólvese paralelamente ao de centos doutras cidades do planeta e en coordenación coa manifestación desenvolvida esta mañá  en Copenhage. A  mudanza climática é a cara máis preocupante dunha crisesocioambiental global que afunde as súas raíces no produtivismo e no consumismo. Un problema cuxos principais responsábeis son os gobernos e astransnacionais dos países enriquecidos, xunto coas instituciónsinternacionais do Banco Mundial, o Fondo Monetario Internacional e aOrganización Mundial do Comercio, mais que golpea  primeiro e máis forteás persoas máis pobres. 

Con esta acción, a Rede Galega Anticapitalista demanda: unha redución do 40% das emisións dos países desenvolvidos en 2020 arespecto dos niveis de 1990. Esta diminución deberá realizarse noterritorio de cada país, sen recorrer aos mercados de carbono. Para metadede século a redución das emisións debería ser do 100%, a adopción porparte da Xunta e dos Concellos de planos para reducir drasticamente asemisións galegas de gases de invernadoiro. As nosas emisións porhabitante de CO2 procedente da queima de combustíbeis fósiles son dúasveces e media superiores ás chinesas e multiplican case por nove as da India.

Unha rápida e potente implementación de solucións apropiadas á crise climática, como o aforro enerxético; o desenvolvemento das enerxíasrenovábeis de forma descentralizada e respectuosa co territorio parasubstituír os combustíbeis fósiles; a promoción dos modos  transportesustentábel e a desincentivación dos que non o son; a soberaníaalimentar e a agroecoloxía; ou o consumo responsábel. Rexeitamossolucións falsas e contraproducentes como a enerxía nuclear, osagrocombustíbeis ou as plantacións de eucalipto.

O financiamento e a  transferencia de tecnoloxía desde os paísesenriquecidos aos empobrecidos para que constrúan economías baixas encarbono, se adapten aos efectos negativos da mudanza climática que xa soninevitábeis e reduzan a deforestación.  Estamos convencidos de que a salvación do clima non virá dun imposíbel“capitalismo verde”. O crecemento indefinido da produción e o consumoé inherente ao sistema económico capitalista  e non pode ser soportadopor un planeta finito. Estamos a chocar contra os límites ambientais. Parasolucionarmos de forma efectiva e xusta o cambio climático e os demaisproblemas socioambientais, en último termo, é necesaria unhatransformación radical do modelo de produción e consumo para tornaloequitativo e sustentábel. Iso implica que nos países enriquecidos debemosapostar polo decrecemento e abandonar a ilusión do “crecemento sustentable”.