| CONTRAPARTES DE AMARANTE | |||||||
|
|
O
Movemento
dos Trabalhadores Rurais Sem Terra
ten nos seus
principios tres grandes obxectivos polos que loita: a
terra, a reforma agraria e unha sociedade máis xusta. O
obxectivo de loitar pola terra busca atender a unha
necesidade económica de supervivencia de cada familia
que non ten terra. O «sen terra» aspira á terra como
unha oportunidade de traballo. Como unha garantía de
supervivencia para el e para os seus fillos. Non pensa no
enriquecemento nin na especulación, non ten intención
de vendela máis adiante, nin conservala como una reserva
de capital. Neste
sentido, a terra é unha forma de supervivencia económica,
ten un carácter de loita corporativa, sindical igual que
cando os obreiros industriais loitan para mellorar os
salarios, loitan apenas para mellorar as súas condicións
de supervivencia. Polo
tanto, a primeira motivación do movemento é conseguir
resolver o problema económico, o problema da
supervivencia de milleiros de familias de agricultores,
que se atopan sen perspectiva de traballo e que desexan
continuar traballando a terra. O segundo
obxectivo, que é a Reforma Agraria, é un obxectivo
amplo. Entendese por reforma agraria un conxunto de
medidas que teñen que ser tomadas polo goberno para
cambiar a estructura dos fundos do país, e garantir a
terra a tódolos agricultores que a quixeran traballar.
Ademais de esto, medidas complementarias de política agrícola,
como créditos, prezos, asistencia técnica, seguro
rural, etc., necesarias para garantir a viabilidade e a
rendibilidade da pequena producción. Polo tanto, loitar
pola reforma agraria é loitar por moitos cambios na
agricultura brasileira que van a repercutir a tódolos
traballadores rurais, e no só a aqueles que están
loitando agora, de forma inmediata, para resolver os seus
problemas de supervivencia. Tratase, pois, dun obxectivo
de maior amplitude, de ámbito social, que interesa non só
ós «sen terra», senón a tódolos traballadores rurais,
e tamén ós traballadores urbanos, por razón que
veremos máis adiante. Ó loitar
pola reforma agraria, o movemento adquire unha amplitude
social maior que as reivindicacións do campo sindical.
Non se restrinxe, en absoluto, ós conflictos localizados
da loita pola terra. O terceiro obxectivo do Movemento Sen Terra é loitar por unha sociedade máis xusta. Unha sociedade sen explotadores nin explotados, como di a súa carta de principios. Como se ve, este obxectivo ten un claro carácter político, pois está relacionado coa organización da sociedade e co poder político dentro dela. La implantación dunha reforma agraria ampla, que realmente faga cambios na estructura da propiedade da terra e na forma como está organizada a producción da agricultura, sómente se poderá dar cun cambio no actual poder político, con importantes cambios sociais. Unha reforma agraria depende, esencialmente, da vontade e a forza política por parte del goberno. E seguramente, só será realizada por un goberno claramente identificado cos intereses das clases populares, especialmente os traballadores rurais e urbanos. Desta maneira, loitar pola reforma agraria no Brasil, é tamén loitar polos cambios sociais e políticos no país.
A
Fundación dos Amigos do Rio San Juan (FUNDAR)
leva desde o ano 2.000 de labor activo no Departamento de
Río San Juan, executando proxectos integrados de
conservación e desenvolvemento, así como elaborando
Planos de Ordenamento Territorial das áreas protexidas
da Reserva da Biosfera do Surleste do país e a extensión
do Plano de Utilización do Refuxio de Vida Silvestre
“Los Guatuzos” na mesma rexión.
FUNDAR
orixinouse partindo do interese de profesionais
nicaraguanos que traballan no Departamento de Río San
Juan, pola conservación e o desenvolvemento sostible.
Pouco a pouco a organización creceu, logrando incorporar
a pequenos empresarios locais, guías turísticos e
outras persoas da rexión vinculadas á problemática
local e con interese na integración do desenvolvemento
humano coa conservación dos recursos naturais da rexión. A Fundación
ten un ámbito de actuación nacional,
A Fundación
definiu o seu perfil institucional dacordo ós obxectivos
da mesma, que son:
Dacordo
co anterior, a Fundación considerase unha ONG polo
desenvolvemento sostible e a conservación dos recursos
naturais. FUNDAR
elaborou un planeamento estratéxico, en función de dúas
condicións meta: a elevación do nivel de vida da
poboación do Departamento de Río San Juan e a
Conservación da Diversidade Biolóxica da Zona. Para
cada unha destas identificáronse os factores principais
que limitan o seu cumprimento. Posteriormente analizouse
a posibilidade de intervir en algúns factores para
garanti-lo cumprimento das condicións meta; a avaliación
dos factores realizouse de acordo a varios criterios:
Importancia para as comunidades, área de afectación,
intensidade da ameaza, urxencia de intervención,
viabilidade política, viabilidade social e a nosa
capacidade para executar actividades que contrarresten a
intensidade da ameaza. Programas
prioritarios de traballo: Dacordo ó
planeamento estratéxico da Fundación, fíxose unha
priorización das actividades a realizar, en función
destas actividades ten priorizado a execución de
programas de Participación cidadá e democratización
social, Ordenamento Territorial, Educación Básica e
Ambiental, Ecoturismo, Xestión Comunitaria, Investigación
Científica e Producción Alternativa Sostible, Equidade
xenérica, Incidencia Política Por outra parte, a Fundación traballa cos comités comunais de desenvolvemento das comunidades do Refuxio de Vida Silvestre Los Guatuzos, que son as máximas instancias de goberno de cada comunidade. Con estas a Fundación traballa en función de crear un Comité de Xestión da Area Protexida, no que as comunidades que habitan no refuxio teñan unha maior participación nas decisións tomadas para a Utilización do seu espacio vital.
A Fundación Maquita-Cushunchic - Comercializando con irmáns ( MCCH ) é unha das principais organizacións de Comercio Xusto de America Latina. No seu seo estan integradas diversas cooperativas de producción. O seu traballo basease en 10 principios:
As
liñas de acción do MCCH agrúpanse en catro areas: - Proxectos de Desenvolvemento
Social: son un conxunto de
accións executadas en zonas cun alto índice de pobreza.
Teñen un enfoque integral, de autoxestión e integración
entre proxectos. Os eixes de traballo son:
desenvolvemento persoal, social e productivo. - Programas de
Formación: o MCCH facilita e promove o
desenvolvemento de persoas con principios e valores cara
a a construcción dunha sociedade de relacións de
equidade e respecto, e as organizacións son suxeito
deste proceso de formación constante. - Programas de influencia
social: son o conxunto de accións
que promoven a xeración de opinións, ideas, propostas e
alianzas con outras organizacións para incidir no cambio
positivo da estructura e relacións sociais, económicas
e de mercado, a favor de persoas e sectores con menos
recursos. - Empresas
sociais: son organización que producen e
comercializan bens e servicios en condicións de xustiza,
transparencia e honestidade logrando beneficios para a
mesma empresa, os seus provedores e clientes, pois o eixe
principal da súa xestión son as persoas. As empresas
buscan ser competitivas e xeneral rendibilidade que se
inverte nos proxectos de desenvolvemento social de MCCH.
As empresas Maquita que existen neste momento son:
comercializadora, artesanías e alimentos,
agroexportadora e operadora de turismo. O MCCH é unha
das organizacións máis importantes relacionadas co
comercio xusto en Ecuador, moitos dos productos
provenientes das súas cooperativas asociadas poden
atoparse nas tendas de comercio xusto de Galicia. A
agroexportadora é hoxe en día a segunda empresa
exportadora de cacao de Ecuador. O
papel do MCCH é coñecido en toda América Latina ao ser
a organización impulsora da Rede Latinoamericana de
Comercio Comunitario (RELACC) que agrupa a organizacións
de 13 países latinoamericanos.
A
Associaçao Agropecuaria das Mulheres de
Changalane - AMPRODEC- ,
foi
fundada en 1.996; recoñecida xuridicamente o 20 de
xaneiro de 1.998 na provincia de Maputo, distrito de
Namaacha. Inicialmente constituída por 15 membros,
actualmente conta con 215 membros, todas mulleres da
localidade de Changalane-Sede. A
iniciativa da constitución desta asociación foi para o
desenvolvemento de actividades de modo a resolver os
problemas que afectan especialmente a muller tais como a
educación dos fillos, agricultura, gandería, vivenda e
saúde.
AMPRODEC
ten unha implicación na comunidade importante. Grazas a
súa presión conquerironse a ampliación da escola
primaria e a mellora do consultorio e a loita para que se
converta en centro de saúde. Fai un traballo de
concienciación da necesidade de alfabetización de todas
as persoas AMPRODEC
é unha asociación de axuda mutua de mulleres
Mozambicanas que a través da agro-gandeiria procuran a
solución aos problemas socioeconómicos dos seus membros
por medio da capacitación organizacional, institucional,
programática e técnica. Entre
os seus proxectos cabe destacar:
Actividades: Actividade
pecuaria: galiñas poñedoras, polos de abate e 50
cabezas de vacas para 25 familias. As primeiras femias
que nacen voltán á asociación, e así sucesivamente. Actividade
agrícola: trátase dunha agricultura de
autoabastecemento e biolóxica.Posúen unha finca de 300
Ha, das cales 12 Ha son dunha finca colectiva da asociación.
O resto está repartido en parcelas por familia. Cultivan
basicamente millo e este ano comezan coa mandioca. Están
a espera de instalar o sistema de regadío, a base de
pozos con deposito. Cada familia ten a súa horta para
sustento. Os
beneficios que se obteñen da machamba colectiva son para
a asociación.
ATTAWASSOUL ( “dialogo” en árabe ) é unha asociación de mulleres obreiras do téxtil da cidade de Tanxer. Tanxer
é, xunto con Casablanca, os dous principais focos de producción do téxtil
no norte de África e un dos principais centros de producción para as
multinacionais do norte no seu proceso de deslocalización. As
mellores condicións socio-laborais de Marrocos, así como a facilidade,
froito da falla de liberdades políticas e de corrupción administrativa, teñen
xogado a favor de que esta cidade norafricana hoxe sexa receptora de mano de
obra feminina do rural marroquí ata o punto que hoxe calculase que na
cidade, construída en barrios marxinais polos propios traballadores, hoxe
viven perto de un millóns de persoas. Calculase
que son 50.000 as persoas que nos talleres, legais e clandestinos, traballan
no téxtil. A maioría dese volume son mulleres ( ata un 80% ). Ao
inicios dos anos 90 houbo unha persecución do traballo sindical producíndose
despidos en masa. Esto significou un duro golpe aos dereitos das
traballadoras, impedindo na practica calquera actividade sindical. No
ano 2.000 a raíz da participación dun grupo de mulleres no encontro en
Barcelona da Campaña Roupa Limpa, plantexouse a necesidade de articular a
defensa dos dereitos das traballadoras arredor do asociacionismo e moi
ligado a presión que exercen os consumidores. É así como nace no ano
2.003 a asociación de mulleres ATTAWASSOUL, que desde ese momento tense
definido como un grupo de apoio as mulleres obreiras. O
obxectivo principal de ATTAWASSOUL é un traballo de acompañamento e apoio
ás mulleres ,que na súa maioría veñen do rural en busca de novas condicións
de vida e son desconsideradas social e familiarmente. Sen poder na toma de
decisións familiares, con violencia na rúa e institucional – ao que se
veu a engadir a presión dos sectores do islamismo fundamentalista -
son nembargantes o único soporte economizo das familias nunha poboación
onde o home esta no paro. Dentro
das actividades de ATTAWASSOUL tres son as fundamentais: 1.
Defensa das condicións laborais das traballadoras. A asociación colabora
coa Campaña Roupa Limpa na denuncia das condicións laborais das
traballadoras do téxtil. Cabe
recordar que o informe sobre a producción en Tanxer no que o traballo de
recollida de información o fixo a asociación ATTAWASSOUL observaba que se
estaba a traballar para as multinacionais na seguintes condicións:
2.
Traballo de Alfabetización. Existe entre a poboación feminina de Tanxer un
analfabetismo que chega ao 70%. A asociación fai un traballo de
alfabetización necesario. 3.
Traballo de lecer e formación. As posibilidades de lecer e crecemento
persoal son, entre as mulleres de Tanxer, nulas. O ocio esta pensado para os
homes e as mulleres están excluídas del. E por elo que a asociación
centrase tamén en buscar posibilidades de lecer ( saídas culturais os
festivos ) e iniciativas de formación ( obradoiros con garderías ).
A Fundación Vedruna traballa en Filipinas na integración social e laboral das mulleres no sector textil. A elaboración de contacontos tradicionais son importados por Amarante a Galicia para a venda no Comercio Xusto. |
||||||
Traballa
por grupos que conta cunha coordinadora. Planificase o
traballo da finca de xeito colectivo e o resto dos
traballos da producción pecuaria.
